Advanced Search
   
 
Home Rejestracja FAQ Grupy  
 
 

Forum Stara CZYTELNIA cd> blog.seksuologia.com Strona Główna Wenus. Ginekologia. Lekarz seksuolog Poznań.
Wyświetl posty z ostatnich:   
       
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu

07.07.2010 08:59:10
Autor Wiadomość
Jerzy Więznowski, lekarz
Site Admin


Dołączył: 04 Lis 2005
Posty: 529
Skąd: Jerzy Wiêznowski, SMS: 607 696 880

Temat postu: Lekarz seksuolog Poznań. Odpowiedz z cytatem

Jerzy Więznowski
lekarz seksuolog
www.seksuologia.org.pl


Genitalna autoprezentacja...

Latem trafiają do gabinetu częściej panowie, którzy czują przemożną chęć nocnego obnażenia się przed dziewczyną na ulicy.
W zimie wystarczały im fantazje i filmy wideo.
Jest to dość nowe zjawisko w gabinecie. Dotychczas „flashers’, czyli ekshibicjoniści przybywali pod presją rodziny lub organów ścigania, teraz zgłaszają się sami.

Prawie każda kobieta zetknęła się z mężczyzną, który usiłował zrobić na niej wrażenie prezentując zewnętrzne narządy płciowe. Zazwyczaj tacy panowie osiągają swój cel, gdyż zaskoczone reagują emocjonalnie i o to właśnie chodzi obnażającym.

¯ywa reakcja spowodowana jest zazwyczaj kontekstem sytuacyjnym, a nie tym, że narządy są imponujące.

Interesująca jest dyskusja w grupie studentek położnictwa na temat, jak powinna reagować dziewczyna w takim momencie. Prawie zawsze jest w grupie osoba, która uważa, że powinno się takiego „agresora” ośmieszyć, obrazić, totalnie upokorzyć. Zostaje brutalnie naruszona prywatność kobiety i wydaje się, że ukaranie dewiacyjnego zachowania jest uprawnione.
Z punktu widzenia bezpieczeństwa „zaczepionej” dziewczyny zachowanie poniżające ekshibicjonistę jest bardzo niewskazane.

Mający tą przypadłość są nieśmiali i upokorzenie na jakiś czas może studzić ich nieakceptowane społecznie zachowania.
Nigdy jednak nie wiemy, w jakim stanie psychicznym jest prezentujący genitalia mężczyzna. Nazbyt śmiałe zachowanie kobiety może (choć jest to rzadka sytuacja) sprowokować agresję.
Agresja może być natychmiastowa, ale bywa i odroczona w czasie, planowana!

Dotykamy tutaj zagadnienia wiktymologii. Wiktymologia zajmuje się rolą ofiary w przestępstwie.
W gabinecie spotykamy się zazwyczaj z ekshibicjonistą samotnym, który ma trudności z nawiązaniem kontaktu z drugą płcią.
Ale zdarzają się panowie, gdzie problem obnażania pojawia się okresowo. Mają oni rodziny i ekshibicjonizm jest ich skrywaną skłonnością. W pewnym momencie nie wystarczają im fantazje i masturbacja w samotności i pojawia się przemożna potrzeba zaprezentowania penisa, zaskoczenie kobiety.

Po takim akcie, któremu towarzyszy masturbacja z orgazmem, na jakiś czas dewiacyjna potrzeba jest zaspokojona. Bywa, że jest spokój przez wiele miesięcy.
Zależy dużo od wysycenia potrzeb seksualnych w związku partnerskim. Jeśli z jakiś względów współżycie z żoną szwankuje, to należy się liczyć z większą częstotliwością wieczornego „wychodzenia na ulicę”.

Zamożni i o wysokiej pozycji społecznej wyjeżdżają do innego miasta, aby zmniejszyć ryzyko „dekonspiracji”.

Leczenie ekshibicjonizmu jest trudne z powodu ambiwalentnej i zmiennej w czasie motywacji.
Zachowania ekshibicjonistyczne można rozpatrywać jako formę uzależnienia od emocji.

Po zapaleniu papierosa zmiana nastroju następuje w ciągu kilkunastu sekund, po wypiciu alkoholu też szybko „jest ciepło”.

Ekshibicjonistyczne, połączone z masturbacją wyładowanie powoduje stan ekstazy, a potem ulgi. Dopiero później pojawia się poczucie winy, lęk i dyskomfort psychiczny.

Znaczna część pacjentów znika z gabinetów, gdy organa ścigania lub sprawiedliwości, ewentualnie życiowy partner przestają się interesować leczeniem.

Analiza genezy ekshibicjonizmu przekracza ramy artykułu.

Podkreślić jednak należy, że zjawisko ma charakter psychobiologiczny i dopiero kultura narzuciła człowiekowi ograniczający gorset na autoprezentację genitalii.

Badania etologiczne (porównywanie ze światem zwierząt) dają na to wiele dowodów.

Ekshibicjonizm nie jest więc zachowaniem wbrew naturze, ale wbrew naszej kulturze.


Współczesny świat wykazuje małą tolerancję na zachowania mężczyzn podkreślające cechy płciowe. Obcisłe spodnie i rozpięta koszula są tej tolerancji granicami.

Daleko większa tolerancja jest dla płci żeńskiej. Uwodzenie mężczyzn to w dużej mierze umiejętne obnażanie się. Panie czerpią przyjemność ze świadomości, że działają na mężczyzn podniecająco. Sprawia im dużą satysfakcję poczucie władzy, jaką mają nad ich seksualizmem i tym samym nad nimi.

¦wiat akceptuje prowokujące obnażanie się kobiet, bo szefami są jeszcze nadal panowie, a to im odpowiada.

Prawdopodobnie, gdyby światem rządziły panie, to zakres swobody ubioru ich płci byłby mniejszy. Decydentkom w dojrzałym wieku, zapewne przeszkadzałyby młode dziewczyny agresywnie eksponujące swe cielesne atrybuty.

Jeśli w towarzystwie pojawi się młoda, atrakcyjna dziewczyna, skąpo ubrana – to prowokuje nieprzychylne opinie dojrzalszych pań. Taka „młódka” podejrzewana jest o niski poziom moralny, o rozwiązłość seksualną, jest to zwykle krzywdzące.

Wnioskowanie ze sposobu ubrania, czy zachowania musi być ostrożne.

Mowa ciała jest ważna, ale bywa myląca!

¯ywiołowa w tańcu dziewczyna wcale nie musi być łatwą i chętną „do łóżka”. Kokieteria bywa nierzadko maską niskiej seksualności.

Nabieramy się na pozory, na autoprezentacje...

Cieszy, że edukacja przynosi efekty. Zaczynają zgłaszać się do gabinetu „dewiacyjni” pacjenci dobrowolnie i profilaktycznie.

Wiadomo, że gdy jest konflikt z prawem i złamanie norm społecznych, to jest to często zbyt późny moment na skuteczne leczenie.

Najwłaściwszym momentem, według mnie, jest etap, kiedy konkretne fantazje budzą niepokój, bo jest ich coraz więcej i więcej i już nie słuchają one głosu rozsądku.

Traci się nad nimi kontrolę i człowiek zaczyna się ich bać.
Mam na myśli oczywiście niebezpieczne fantazje ze skłonnością do realizacji.
Dotyczy to przede wszystkim fantazji pedofilnych oraz związanych z realną przemocą, którą należy odróżnić od zabawy w „dominację-submisję”.

Nie należy niebezpiecznych wyobrażeń w sobie pielęgnować, bo nie wiadomo, gdzie kończy się samokontrola.

W niektórych sytuacjach (przemęczenie, alkohol, środki psychoaktywne) ta kontrola bywa wręcz iluzoryczna, są to kryminogenne momenty.

Na zakończenie dwa różne stwierdzenia:
po pierwsze - fantazje seksualne świadczą dobrze o wyobraźni erotycznej i są korzystne dla rozwoju zdrowej seksualności.
Należy jednak unikać świadomego powtarzania fantazji społecznie nieakceptowanych. Tak jest bezpieczniej.

Po drugie - konsultacje profilaktyczne, czasami „incognito” stają się rzeczą powszechną.
Cieszy, że wizyta u lekarza seksuologa staje sie rzeczą normalną.


.
_________________
Jerzy Wiêznowski
www.seksuologia.org.pl
 
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość OdwiedĽ stronę autora
      Back To Top  
NASZE GABINETY:
Katowice - Krakw - d- Pozna WCS - Szczecin - Warszawa - Warszawa - Wrocaw

Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu

 
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach


      Back To Top  

Strona 1 z 1
Skocz do:  
Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group
Avalanche style by What Is Real © 2004